Otwarta bankowość i interfejsy API w finansach

Koncepcja otwartej bankowości

Otwarta bankowość odnosi się do modelu, w którym instytucje finansowe udostępniają część swoich danych i funkcjonalności zewnętrznym podmiotom za pośrednictwem ustandaryzowanych interfejsów, pod warunkiem uzyskania zgody klienta. Model ten wprowadzono w Unii Europejskiej między innymi na mocy dyrektywy PSD2, regulującej zasady dostępu do rachunków płatniczych.

W praktyce oznacza to, że dostawca zewnętrznej usługi finansowej może — za zgodą użytkownika — uzyskać dostęp do informacji o jego rachunku bankowym w celu świadczenia dodatkowych usług, na przykład zarządzania budżetem domowym.

Rola interfejsów API

Interfejsy programistyczne (API) stanowią techniczny fundament otwartej bankowości, umożliwiając zdefiniowaną i kontrolowaną wymianę danych między systemami różnych instytucji. Standaryzacja tych interfejsów ułatwia integrację nowych podmiotów rynkowych z istniejącą infrastrukturą bankową.

Raporty branżowe zwracają uwagę, że jakość dokumentacji technicznej API oraz stabilność tych interfejsów mają bezpośredni wpływ na tempo powstawania nowych usług opartych na otwartej bankowości.

Aspekty bezpieczeństwa

Udostępnianie danych finansowych za pośrednictwem API wiąże się z koniecznością stosowania rozbudowanych mechanizmów uwierzytelniania oraz szyfrowania komunikacji. Instytucje regulacyjne definiują wymogi dotyczące silnego uwierzytelniania klienta, które muszą być spełnione przy każdej transakcji realizowanej w modelu otwartej bankowości.

Kontekst historyczny rozwoju cyfrowych usług finansowych, w tym mechanizmów bezpieczeństwa, opisano w materiale Historia cyfryzacji usług finansowych.